OH NE ELA MEMLEKET…!


554957_Tolga ARAS
Bu millet bedelini, kanıyla ödemiştir
Vatan için söylemiş, bunu başbuğ Atatürk.
Cumhuriyet kurarken, aynen şöyle demiştir
Türkiye’de yaşayan, bir milletin adı Türk…!

 

 

Şimdi moda Kürtçülük, herkes Kürtçü kesilir,
Türk’ten başka her adı, gurur olmuş söylemek.
Tarihini bilmeyen, Türklüğünü ne bilir,
Irkçılıkmış meğerse ne mutlu Türküm demek.

Oysa şehit kanıyla, yurt edilen bu toprak,
Ay-Yıldızla süslenmiş, kıpkırmızı bir güldü.
Zaman-zaman Türklere, ateş kusan o mihrak,
Atatürk tarafından, söndürülmüş bir küldü.

Kuruyup kabuk tutmuş, tehlikeli bu yara,
Son yıllarda bilerek, maksatlıca kaşındı.
Değirmen çarkı gibi, verilmeden hiç ara,
Anti_Türk mihraklarca, aşındıkça aşındı.

Kaşıdıkça kanadı, dalındaki kızıl gül,
Renkli gülistan oldu, her etniğe ve kürde
Maksatları ne bir gül, ne de güldeki bülbül,
Tek dertleri zulmetmek, Az-Er’lere ve Türk’e.

İktidar yoldan çıktı, bu ne biçim bir cinnet
Türkiye de Türk olmak, sanki bir kara leke
Ermeni’ye ecnebiye, oh ne âla cennet…!
Türkoğlu Türklere, zifir-i zindan bu ülke…!

Nasıl yazmasın şair, böyle yaman dertleri,
Bilip de hiç yazmamak, bir korkaklık değil mi..?
Sen Türk sen kürt diyerek, ayırdılar fertleri,
Asıl bu tür niyetler, bir ırkçılık değil mi..?